ما کلاً عاشق پوتين هستيم. البته اين پوتين نه ولاديميرشان است نه کاترپيلارشان؛ اين نسخه کبکی‌شان است که می‌خوريدش. در حقيقت طبق تحقيقات نه چندان وسيع به عمل آمده پوتين تنها غذای محلی کبک است، البته اگر بشود بهش گفت غذا. اصلاً چيز خاصی نيست. همان سيب‌زمينی سرخ کرده است که رويش تکه‌های پنير می‌اندازند و بعد يک سس غليظ قهوه‌ای‌رنگی رويش می‌دهند که پوتين، پوتين بودنش از آن است. هزار بار هم بهم توضيح دادند اين سس چی هست که يادم می‌رود. چه می‌دانم آب گوشت بود يا مرغ که با چه قاطی‌اش می‌کردند و بعد چه می‌شد و الخ. ولی کماکان عاشقش هستيم. تازگی هم يک پوتين‌فروشی بيست و چهار ساعته پيدا کرديم حوالی پلاتو که هزار جور خرت و پرت به‌اش اضافه می‌کند و جای گرمی هم هست و منتظريم برف بيايد که بشود دو نفری يا چند نفری برويم پوتين بخوريم و کولاک بيرون را تماشا کنيم.

نظر بدهيد:

صفحه‌ی اول