بر سه قسم است. قسم يکم منوران جمعند که به روايتی از ذات قضيه باخبرند و حريف و بشريت را يک‌جا از گمراهی رهايی می‌بخشند و فانوس دريايی‌ای هستند در نوع خود. قسم ديگر پرچانه‌گانند که اول حرف می‌زنند و بعد حين نطق خود در جريان محتوای عرايض‌ خودشان قرار می‌گيرند و امر برشان مشتبه شده و عشقی می‌کنند. قسم آخر خودمانيم که نه معلوم است از چه می‌گوييم، نه توفيری دارد چه بگوييم، نه روشن است حريف گوش می‌کند يا در خواب هفت پادشاه است.

نظر بدهيد:

صفحه‌ی اول