من گمانم جنس چينی‌ها بنجل بود. امشب نوبت‌شان بود برنامه‌‌شان را در فستيوال آتش‌بازی مونترال برگزار کنند و به خيال ما حال کشور دوست و همسايه‌ی عزيز را بگيرند. هفته قبل آمريکايی‌ها نيم‌ساعت آسمان را روشن نگه داشتند. حالا نمی‌دانم جنس ترقه و فشفشه‌های اين چينی‌ها تقلبی بود يا هوا دم داشت يا چه. هر چه بود يک دودی راه انداختند که يک ربع از شروع داستان گذشته ديگر چشم چشم را نمی‌ديد، آسمان سهل است. فقط صدای ترق و توروق می‌آمد و يک آسمان خاکستری. بعد باد آمد و دود را برد به مرکز شهر و پيچاند به کافه‌ها و بارها و حتی تونل‌های مترو هم بوی سوختگی می‌دادند و آدم را ياد دود آبی‌رنگ براتيگان می‌انداخت که با ديلم هم نمی‌شد از صدای زنگوله‌ی ماديان جدايش کرد.

نظر بدهيد:

صفحه‌ی اول