شهاب‌ها وقتی گم می‌شوند سرعت‌شان را کم می‌کنند، دم‌شان را دور خودشان می‌پيچند و می‌روند با خجالت از نزديک‌ترين ستاره می‌پرسند کدام وری بايد بروند. ستاره‌ها هم هميشه کمی به‌شان می‌خندند و راه را نشان می‌دهند. ما هم که روی چمن‌ دراز کشيده‌ايم و داريم ستاره‌ها را می‌شماريم پيش خودمان فکر می‌کنيم چرا اين تکان خورد، اَه باز از نو.

نظر بدهيد:

صفحه‌ی اول