«...افرادی که از ديدن نقاشی‌ها، تصاوير چاپ شده يا هر چيز ديگر لذت می‌برند به ندرت می‌توانند با تصاويری که از خالقشان چيزی نمی‌دانند ارتباط برقرار کنند. اين هم مسأله‌ای اجتماعی است، نه علمی. هر اثر هنری نيمی از گفتگويی بين دو انسان است و اگر بدانی چه کسی با تو حرف می‌زند، اين امر کمک شايانی به فهم اثر می‌کند. آيا شهرت آن هنرمند به خاطر جديت، مذهبی بودن، رنج‌ها، شهوانيت، انقلابی بودن، صداقت يا لطيفه‌هايش است؟ تقريباً هيچ تابلوی مطرحی نيست که به دست هنرمندی بی‌نام و نشان خلق شده باشد...»
کورت ونه‌گوت، زمان‌لرزه، برگردان مهدی صداقت‌پيام، انتشارات مرواريد

نظر بدهيد:

صفحه‌ی اول