پای درخت ارغوان پير که تازه گل داده ، بالای تپهای نه بلند نه کوتاه، زير نور خورشيدی که تازه بيدار شده ، لای کمی باد که صدايت را لرزانده، میدانم نامه را همانجا نوشتهای.
صفحهی اول
