يکی همين تازگی ها می گفت: يکی مرا از خدا خيابان و تنهايی نجات دهد.
خدا..خدا...خدا... اين لغت تکراری اين روزها بيش از قبل مکرر می شودمان.

به همين سادگی

ميرزا احساس می کنم يه جورايی داری افت می کنی! سبک و سياقت ديگه تازگی نداره! نمی دونم چرا ديگه زياد بهم نمی چسبه!

جواب شقايق رو بدم؟ اين حرفها هميشه از دله منتها گاه به دل تو می شينه گاه ديگری.
قربونت ميرزا