خلوت صيقل می‌زند، خاک می‌گيرد، جان می‌دهد. خلوتی بايد؛ چه از نيمه‌شب گذشته، چه پيش از صبح.


نظرات:

رو سر بنه به بالين تنها مرا رها كن
ترك من خراب شبگرد مبتلا كن


گاهی هم می ميراند


ميرزا جان ، خلوتت از صحبت اغيار به !


و چه بعدش! (بستگی به مقدار گرد و خاکش دارد)


و مي سازد آقا !


ترجيحا يه دونه از نيمه شب گذشته لطف کنين:)


نظر بدهيد:

 :نام
 :ای‌ميل
 ‏وب‏سايت
 :نظر

اطلاعات شما را به خاطر بسپارم؟


صفحه‌ی اول