ميرزا جان ، شبهای پائيز و زمستان مناسب ترين زمان برای خواندن رمانهای بلند است. تا رسيدن بهار فرصت کافی داری تا يکی از اين رمانها را بخوانی:
ژان کريستف و جان شيفته ی رومن رولان
کليدر محمود دولت آبادی
گزارش به خاک يونان، آخرين وسوسه مسيح، مسيح باز مصلوب و ... نيکوس کازانتزاکيس
آنها که دوست دارند، ملوان بر پشت اسب و شور زندگی ايروينگ استون و دهها و دهها رمان ديگر .....
و خوش به حال آنان که هر رمانی را به زبان اصلی آن می خوانند.

khoshhalam ke khobi o sar zende :)

بعيد می دانم آن جا دست ات به اين ويژه نامه ی ابراهيم گلستان هفته نامه ی شهروند برسد. اگر رسيد، در شماره ی ماقبل آخرش، يک گفتگوی معرکه ی طولانی دارد با آقای گلستان. وسط آن همه حرف خواندنی، سيخی هم به شاملو زده که برداشته چون زبان نمی دانسته خودش، از روی ترجمه ی به آذين بازنويسی کرده اين دن آرام را. اسم اش را هم گذاشته ترجمه!
اين نظر گلستان بود البته. نخوانده ايم هنوز دن آرام شاملو را. اما وحدت می کنيم که آقای شاملو با هر اخلاق و منشی که داشته و ربطی به ما ندارد، ارباب واژه ها بوده.
نقدن آن ترجمه/ بازسرايش شعرهای مارگوت بيگل که جواب داده است.

خيلی خوب نوشتی و يخ ترديدهای مرا برای خواندن «دن آرام» آب کردی. پايم که به ايران برسد پروژه‌آش را شروع می‌کنم.

پی‌نوشت اول: «برايم مهم نيست در ترجمه چقدر به اصل وفادار مانده است. در ترجمه متن هميشه می‌سوزد، ذوق مترجم است که چقدر روح به کالبدش بدمد.»

پی‌نوشت دومی: نثر خودت هم بدک نيستا ;)

(: به فکرم انداختيد . من هميشه فکر می کردم يک سری رمانها را تا بيست و دو سه سالگی خواندی خواندی . نخواندی بايد بماند برای شصت سالگی با عينک پيرچشمی و اين حرفها ... حالا شايد تجديد نظر کنم ...

ميرزا جان درود
منم وقتی بار اول از روی ترجمه به آذين کتاب رو خوندم خيلی ذوق زده شدم و وقتی چند شال بعد ترجمه شاملو رو خوندم انگاری يه کتاب ديگه که شعر هست رو خوندم. ترجمه شاملو از اون کتاب دنيای ديگه ای ساخته. کارش در نوع خودش شاهکاريه.
اگه حوصله داشتی شولوخوف يه کتاب ديگه ای هم داره به همون سبک دن آرام، منتها کم حجم تر به نام سرزمين نو آباد. تنها ترجمه ای که ازش شده کار همون آقای به آذين هست( اگه اشتباه نکنم) و شاملو خدابيامرز نتونست يا بهتر بگم نرسيد که اونم ترجمه کنه. اون کتاب هم در نوع خودش بی نظيره. 2 جلد هست. سعی کن پيدايش کنی.
خوش باشی و موفق.

قربانت
بدرود

اينكه آدم با خودش تنها بشه كار هر كسي نيست اما كسي هم كه اين لذت و درك كنه هر كسي نيست

ميرزای عزيز سلام.نميدانم هوا انجا چطور است کوير که يکسره سفيد پوش شده هوا خيلی سرد است مخصوصا برای ما که عادت نداريم.اما من هم ميخواستم به شما توصيه کنم حتما جان شيفته را بخوانيد.در ضمن نميدانم کتابهای البا دسس پدس را خوانده ايد يا نه؟بسيار زيبا مينويسد.من چند کتابش را خوانده ام الان هم "عذاب وجدان"او را ميخوانم."از طرف او"و"عروسک فرنگي" را هم او نوشته .قول ميدهم ارزش خواندن داشته باشد.اگر ادرس داشته باشم برايت پست ميکنم.
------------------
ميرزا: اينجا هوا چند روزی آدم شده بود ولی گمانم تا چند روز که آنجا گرم شود اينجا باز سفيد شود، انگار ترازو دارد آسمان.
جان شيفته را هم خيلی وقت است می خواهم بخوانم، حالا که حوصله هست کتابش پيشم نيست. بالاخره روزی گير می آورمش. برای آدرس و اينها هم از لطفت ممنونم، دورتر از آن هستم که راضی به زحمتتان باشم. هنوز چند ده سالی وقت دارم به گمانم، بالاخره فرصتی پيش می آيد بخوانمش.

سلام.من دن آرام رو سالها پيش خوندم.مركه است واقعاً.همينطور جنگ و صلح‌و خيلي رمان هاي بلند ديگر كه شرح حال يك ملت بوده اند، اما گمان مي كنم رمان ژان كريستف زيباترين و بهترين كتاب تمامي عمرم بوده، توصيه مي كنم اگر نخوانده ايدش حتما اين كتاب رومن رولان را از دست ندهيد..
----------
ميرزا: برای گفته قبلی هم نوشتم که خيلی دلم می خواهد از رومن رولان رمانی بخوانم، امروز نشد بعدها. ممنون.

ميگن* شاملو همون ترجمه به‌اذين رو برداشته باترجمان(!) كرده.

* ابراهيم گلستون ميگه

امتحانام که تموم بشه حتما مي خونمش ، دلم براي کتاب خوندن يه ذره شده ):

استاد كلمه خود شولوخوف است ، كاش مي توانستي روسي اش را بخواني . من فقط چند پاره اش را خواندم حيرت آور بود

اگر اون بخشی رو که گفتيد راه می انداختيد باز هم بيشتر از وبتون لذت می برديم.

تازه خوندمش اين شاهکار عجيب را . زيبا بود و احساسی . اينها را زيبا با هم تلفيق کرده بود . چند روز ديگه نقدش را توی وبلاگم قرار خواهم داد . دوست داشتيد ببينيد .