آدمهای من آنجا بودند، خيلیهايشان همانجا نشسته بودند، بعضیشان شايد آن دانشکده، آن دانشگاه، آن شهر نبودند. ولی آدمهايم تنهايم نگذاشته بودند. آنها شايد نمیدانستند حضورشان چقدر دلگرم میکرد، من سعی کردم بدانند. امروز روز خوبی بود، روزی که همهی آدمهايم درش حضور داشتند.
مستقل از وضعيت، به پيش سرگرد!
خيلي وقت هست كه از اين روزها ندارم!
تبريكات حه مه جان. من را هم جزو آدمهايت حساب كن هر چند آنجا نبودم.
با درود
وبلاگتون عالی و کارتون ستودنيه. خوشحال ميشم حضور سبزتون و نظرات آموزنده خودتون رو از وبلاگ هم آوا دريغ نکنيد. چشم انتظارتون هستم. پيروز باشيد
داشتی سرد ميشدی خوشحالم که اين آدمها جايی گرمت کردن
يک عالم آدم هم هستند ..اينجا ...که نديديشان..اما آدم های تو اند...
و اين تعبيری است از خوشبختی .
خوب است كه اين ادم ها هستند.....
سربازتم پيش مرگ نمي خواي
بگو ديشب چه خبر بوده كه ما همه كنار هم جمع شده بوديم اي دل غافل
به سلامتي روزهاي خوبت
فارغ التحصيل؟
-----------------
ميرزا: بله.
آهان.... يعنی شاگردان شما آدمهايتان هستند ؟!...
دون كورلئونه كه نيستيد ؟!...آدمهايش دانشگاه نمي رفتند تازه !....