بالاخره ياس يا پيچ امين‌الدوله؟

اين تكه هاي به ظاهر معمولي، تمام دلخوشي مننند براي اكنون زندگي....

دل بندي× هم گزند های خود را دارد.(× اصلش دلبستگی بوده)

نفرماييد ميرزا. دنيا بيخود کرده شما را به هيچ بگيرد. ما اين دنياييم و شما در خاطر ما بسيار محفوظ.

جسارت کنيم بگوييم قيامت کرديد که بد نيست؟ بد است؟

ما هم دنيا را!

ماييم و می و مطرب و اين کنج خراب
جان و دل و جام و جامه در رهن شراب
فارق ز اميد رحمت و بيم عذاب
آزاد ز باد و خاک و از آتش و آب
شاد باشی ميرزا :)

هی دارم می خونمش و آخرشو تکرار می کنم ... به جهنم که دنيا ما را به هيچ می گيرد ...

:)

ميرزا جان هنوز در بند اون شهر ماکاندويی هستی؟

همه اينها رو قلم بگير
از مزه يه گيلاس مي خواي بگذري؟!! من كه رفيقتم مي گم نگذر .
وقتي اين نوشته ها با اين حال و هوا رو خوندم ياده طعم گيلاس كيارستمي افتادم .
ميرزا چرا اينقدر غمگين ؟

جمله ي آخر كل متن را مي سازد. شاهكار بود! بهانه ي زيباييٍ ماندن.

حالا كه قرار است دربند باشيم، بند چيزي باشيم كه انتخاب خود ماست...