امشب دومين پنج‌شنبه‌ای که کافه‌ای در کار نيست. انتخابت هرچه که بود مرد، هوس بحث‌ها را چه کنيم، هوس آن ترورها و آن دلگيری‌ها را که به يک چای يا قهوه ترک از ياد می‌رفتند، هوس قرق چرخ‌های نخ‌ريسی تارا را. تکاب دور است مرد، بعد از‌ آن يارو که از بالای دکل‌ها صدايش می‌آيد و اين اواخر نمی‌آيد. با پيرمرد مانده‌ايم چه کنيم تارا را.

داستانی است، يک ماهی می‌شود سرماخورده‌ام و خوب نمی‌شوم. باران که می‌آيد عين پيرمردها لعنت که باز عود خواهد کرد و چقدر هم می‌بارد نامرد. می‌دانم عاشقی به ما نيامده، آخر چرا ماه عشاق را زهرمار می‌کنی پس؟

چقدر اين‌روزها رنگ می‌بينم. رنگ آدم‌هايی که نمی‌شناسم، رنگ خيابان‌ها، رنگ خنده‌ها. و هوس که رنگی شوم. منتظر خبری هستم، انگار فال قهوه‌ای، نعلبکی را ديدم و بعد به فنجان نگاه کردم و خواندم چه می‌بينم، اين بار نه برای دختری که دوستش داشتم، برای خودم. که تا چند وعده خبری.

نظرات:








نظر بدهيد:

صفحه‌ی اول