«...همه‌چيز همان طوری بود که تصور می‌کردم. تا حدودی به‌تر. دژبان آن قدرها هم خبيث نبود. با يک خرما، دو پاکت سيگارم را نديد گرفت. گروه‌بان که آن‌جا رزم‌يار صدايش می‌کنند، آن قدر ها هم گوشتالو نبود. بند پوتين هم مهربان‌تر از تصورم در‌آمد.
می‌گويند نظر آقا را که در مورد دوران سربازی پرسيده‌اند، فرموده‌ که مَثلِ گوشی تلفن می‌گذرد. فقط اول و آخرش سخت است. و راست هم می‌گويد...»
سينايم

نظرات:



نظر بدهيد:

صفحه‌ی اول