هر يک از ما جمعيتی در خود نهان دارد، هر چند که با گذشت زمان تمايل میيابيم اين کثرت را به فرديتی بیمايه تبديل کنيم. ما مجبوريم که فرد بمانيم و تنها يک اسم داشته و نسبت به آن پاسخگو باشيم، از اين رو اشخاص متنوعی را که در وجود ما گرد آمدهاند به خاموش ماندن عادت دادهايم. نوشتن کمک میکند آنها را باز يابيم.
اری دو لوکا
نقلقول از يادداشت خواندنی مادام
نظرات:
ياد نوشته اي از آندره }يد افتادم : با خود تنها بودن ،تن ها بودن است ..
نظر بدهيد:
موافقم كه نوشتن نوعي گفتن حرف هايي ست كه نمي تواني به زبان آوري ...و سرمايه ي ماورايي هر كسي حرف هايي ست كه براي نگفتن دارد!